ارمغان خراسان شمالی

جستجو در اخبار

عنوان یا واژه‌ای از خبر را بنویسید.

فابینگ (Phubbing) :

فابینگ اصطلاحی است برای زمانی که فرد در حضور دیگران، به‌جای توجه به آن‌ها، سرگرم تلفن همراه خود می‌شود و در عمل، طرف مقابل را نادیده می‌گیرد.

ننفیسه سالمی، ۲ دقیقه مطالعه، ۱ بازدید

 واژه فابینگ از ترکیب دو واژه انگلیسی ساخته شده است: Phone به معنای تلفن و Snubbing به معنای بی‌اعتنایی کردن. فابینگ اصطلاحی است برای زمانی که فرد در حضور دیگران، به‌جای توجه به آن‌ها، سرگرم تلفن همراه خود می‌شود و در عمل، طرف مقابل را نادیده می‌گیرد.   

چگونگی بروز فابینگ در زندگی روزمره :  

    1 ) هنگام گفت‌وگو با دوست یا همسر، مرتب صفحه گوشی را بررسی می‌کنیم .

   2  ) سر میز غذا یا در جمع خانوادگی، به‌جای مشارکت در گفت‌وگو، در شبکه‌های اجتماعی می‌چرخیم

    ۳  ) وقتی کسی با ما صحبت می‌کند، نگاه و توجه خود را به اعلان‌های (نوتیفیکیشن) گوشی معطوف می‌کنیم.   

  4 )  در یک جمع دوستانه حضور فیزیکی داریم، اما از نظر ارتباطی در دنیای دیجیتال غرق می‌شویم.  

نکته: هر بار استفاده از گوشی در حضور دیگران فابینگ محسوب نمی‌شود؛ نکته اصلی، نادیده گرفتن ارتباط با فرد حاضر و تأثیر این رفتار بر تعامل اجتماعی است .

    پیامدهای احتمالی فابینگ:  

1)    تضعیف کیفیت گفت‌وگو: توجه پراکنده می‌شود و گفت‌وگو عمق کمتری پیدا می‌کند.  

2)    احساس نادیده گرفته شدن: فرد مقابل ممکن است احساس کند برای طرف گفت‌وگو اهمیت کافی ندارد.     3)     کاهش صمیمیت و رضایت از رابطه: تکرار این رفتار می‌تواند اعتماد و احساس نزدیکی را تحت تأثیر قرار دهد.    

4)     عادی شدن بی‌توجهی متقابل: وقتی یک نفر گوشی خود را برمی‌دارد، دیگری نیز ممکن است همین کار را انجام دهد و به‌تدریج گفت‌وگو جای خود را به استفاده هم‌زمان از تلفن همراه بدهد .

  راهکارهای کاهش فابینگ :

1  )  هنگام گفت‌وگوهای مهم، گوشی را کنار بگذاریم.   

2 )  برای وعده‌های غذایی و دورهمی‌ها توافق کنیم که استفاده از گوشی محدود باشد.  

3  )  اگر منتظر تماس یا پیام ضروری هستیم، موضوع را به دیگران توضیح دهیم.

4 )به‌جای سرزنش، درباره احساس خود صحبت کنیم؛ مثلاً بگوییم: «وقتی وسط صحبت به گوشی نگاه می‌کنی، احساس می‌کنم حرفم شنیده نمی‌شود.

 جمع‌بندی : فابینگ یادآور این نکته است که فناوری ارتباطی، لزوماً به معنای ارتباط انسانی بیشتر نیست. ممکن است گوشی ما را به افراد دوردست متصل کند، اما هم‌زمان کیفیت توجه ما به افرادی را که در کنارمان هستند کاهش دهد. مسأله، کنار گذاشتن فناوری نیست؛ بلکه حفظ تعادل میان ارتباط دیجیتال و حضور واقعی در روابط انسانی است.  

 دکتر علی علی آبادی ؛ دانش آموخته دکتری جامعه شناسی فرهنگی ، دانشگاه علامه طباطبایی - @aliabadi487   

دیدگاه‌ها

هنوز دیدگاهی ثبت نشده است. اولین نفر باشید.

دیدگاه شما

دیدگاه پس از تأیید تحریریه نمایش داده می‌شود.

حساب دارید؟ وارد شوید تا نام‌تان را هر بار ننویسید.